१. संविधानको भाग २०, धारा २३२ को पहिचान गरियो।
२. तीन आधारभूत स्तम्भ (सहकारिता, सहअस्तित्व, समन्वय) लाई संरचनागत बुँदामा विभाजन गरियो।
३. अनुसूची ५ देखि ९ सम्मको अधिकारक्षेत्रलाई सन्दर्भको रूपमा जोडिएको छ।
नेपालको संविधान २०७२ को धारा २३२ बमोजिम संघ, प्रदेश र स्थानीय तहबीचको अन्तरसम्बन्ध निम्न तीन आधारभूत सिद्धान्तहरूमा आधारित छ:
१. सहकारिता (Cooperation):
तीनवटै तहहरूले मुलुकको समग्र विकास, सार्वभौमसत्ता र अखण्डता रक्षा गर्न एक-आपसमा रचनात्मक सहयोग र समन्वय गर्नुपर्छ। नीति निर्माण र कार्यान्वयनमा दोहोरोपन हटाउन यो अनिवार्य छ।
२. सहअस्तित्व (Coexistence):
प्रत्येक तह स्वायत्त निकाय हुन्। संविधानको अनुसूची ५, ६, ७, ८ र ९ मा व्यवस्था गरिएका एकल तथा साझा अधिकारसूचीभित्र रहेर सबै तहले एक-अर्काको संवैधानिक अधिकार र अस्तित्वको सम्मान गर्नुपर्दछ।
३. समन्वय (Coordination):
साझा अधिकारको प्रयोग, प्राकृतिक स्रोतको बाँडफाँड र राजस्व परिचालनमा अन्तरसरकारी वित्त व्यवस्थापन ऐन तथा राष्ट्रिय समन्वय परिषद् मार्फत सुदृढ समन्वय कायम गरिन्छ।
